گزارش یک سال قیام و اعتراض در ایران از دیماه ۹۶ تا دیماه ۹۷

0

گزارش یک سال قیام و اعتراض در ایران از دیماه ۹۶ تا دیماه ۹۷ – همراه با نسخه صفحه بندی شده کتاب اعتراضات سال ۲۰۱۸ در ایران به زبانهای فارسی و انگلیسی.

تقدیم به تمام کسانی که در این یکسال برای آزادی ایران تلاش و جانفشانی کردند. تقدیم به کانونهای قهرمان شورشی.

 

مقدمه:

کتاب حاضر شامل ۹۵۹۶ حرکت اعتراضی از دیماه سال ۹۶ (ژانویه ۲۰۱۸) تا دیماه سال ۹۷ ( ژانویه ۲۰۱۹) میباشد.
این اعتراضات در ۳۱ استان ایران صورت گرفته است.
ما تلاش کردیم در کتاب حاضر، بطور خلاصه به مهم‌ترین حرکتهای اعتراضی در سراسر ایران طی یکسال گذشته اشاره کنیم. این آمار براساس خبرهای گردآوری شده تنظیم شده است. بدلیل سرکوب و خفقان حاکم بر ایران و بدلیل سانسور، بسیاری از حرکتهای اعتراضی مردم ایران امکان بازتاب و انتشار در رسانه‌ها را پیدا نمی‌کند. بنابراین آمار حرکتهای اعتراضی بسیار بیشتر از آن است که در این گزارش به آن اشاره نموده ایم.
ما در این گزارش به بعضی از مهمترین اعتراضات از جمله کارگران، کامیونداران، فرهنگیان، کشاورزان و بازاریان اشاره کرده ایم.

ویژگیهای مهم اعتراضات مردم ایران در یک سال گذشته:

یکم. اعتراضات مردم که با مطالبات صنفی آغاز می‌شد بسرعت رنگ و بوی سیاسی بخود می‌گرفت و به شعارهای سیاسی علیه کل حاکمیت تبدیل می‌شد.
دوم. همبستگی و همدلی مردم در حمایت از اعتراضات اقشار امری چشمگیر بود.
سوم. حضور فعال جوانان و نقش برجسته زنان در اعتراضات بسیار پررنگ بود.
چهارم. ویژگی مهم دیگر اعتراضات در سالی که گذشت، پیوند اقشار مختلف و قیامها با مقاومت سازمانیافته سراسری در ایران بود.
پنجم. پارامتر دیگری که باید به آن اشاره نمود، استفاده از فضای مجازی برای هماهنگی و گسترش و اطلاع رسانی اعتراضات بود.
ششم. قیامی که در دیماه ۹۶ شعله کشید و بسرعت سراسری شد، طی ماههای بعد تاکنون نیز استمرار و گسترش پیدا کرده و شعله اعتراضات هیچگاه خاموش نشده است.

Irane ma info2گاهشمار ماه به ماه اعتراضات در ایران در سال میلادی ۲۰۱۸

ژانویه:

در ماه ژانویه تعداد ۶۴۳ مورد اعتراض شكل گرفته است. متوسط روزانه حرکتهای اعتراضی ۲۱مورد بوده است.
مهمترین و بیشترین حرکتهای اعتراضی در این ماه به قیام سراسری مردم ایران در دی ماه مربوط است که در اعتراض به گرانی از مشهد آغاز شد و سپس سراسر ایران را درنوردید و به ۱۴۲ شهر گسترش یافت. این اعتراض بسرعت سیاسی شد و در شهرهای دیگر پیش رفت و کل نظام منحوس ولایت فقیه را هدف قرار داد.

فوریه :

در ماه فوریه تعداد ۵۹۶ مورد اعتراض شكل گرفت. متوسط روزانه حرکتهای اعتراضی ۲۱مورد بوده است که از جمله بیشترین آمار مربوط به حرکتهای اعتراضی کارگران بوده است که با ۱۹۶ حرکت اعتراضی در صدر اعتراضات قرار گرفتند. سایر اقشار جامعه نیز ۳۵۶ حرکت اعتراضی را به خود اختصاص دادند.
در ماه فوریه ۲۳ مورد اعتراضات در ادامه قیام دیماه در ۱۴ شهر شکل گرفت .

مارس:

در ماه مارس جمعا ۴۲۲ مورد اعتراض شكل گرفته است. متوسط روزانه حرکتهای اعتراضی ۱۴ مورد بوده است. در این ماه کارگران با ۱۸۷ حرکت اعتراضی همچنان در صدر اعتراضات قرار داشتند. سایر اقشار جامعه با ۱۹۷ حرکت اعتراضی، خواستها و مطالبات خود را بیان کردند.
مهمترین اعتراضات در این ماه به قرار زیر بوده است:
  • تجمع بزرگ کشاورزان و مردم ورزنه، زیار، بن‌رود، اژیه، و در نهایت در اصفهان، در اعتراض به عدم دریافت حق‌آبه و مسدود کردن مسیر آب زاینده رود.
  • تجمع، اعتراض، راهپیمایی و درگیری مردم اهواز، بندر ماهشهر، شادگان، حمیدیه، شبیشه و شیبان با نیروهای سرکوبگر رژیم در اعتراض به اقدام توهین آمیز شبکه۲ تلویزیون حکومتی به هموطنان عرب زبان.

آوریل :

براساس آمار و اخبار ثبت شده، در ماه آوریل جمعا ۴۵۲ مورد اعتراض شكل گرفته است. متوسط روزانه حرکتهای اعتراضی در این ماه، ۱۵ مورد بوده است. کارگران زحمتکش ۱۰۹ مورد حرکت اعتراضی را شکل دادند. سایر اقشار جامعه از فرهنگیان تا بازنشستگان و از غارت شدگان تا دانشجویان نیز ۳۱۵ حرکت اعتراضی داشتند.
-از مهمترین اعتراضات در ماه آوریل باید به قیام مردم کازرون در اعتراض به طرح تقسیم این شهرستان به ۲شهرستان اشاره نمود. در این اعتراضات مردم قهرمان کازرون در درگیری با نیروهای سرکوبگر رژیم ۴ شهید  به نامهای امیدرضا یوسفیان، مهدی(هادی) جهانتاب، علی محمدیان‌آزاد و رضا(بهنام) اژدری تقدیم راه آزادی ایران نمودند.
  • کشاورزان ورزنه و اصفهان در اعتراض به قطع حق‌آبه خود اعتراضاتی داشتند. این کشاورزان در نماز جمعه به امام جمعه قلابی اصفهان پشت کرده و شعار دادند:«پشت به دشمن، رو به میهن».
  • اعتصاب بازاریان و کسبه بانه در اعتراض به بسته شدن معابر مرزی و افزایش تعرفه های گمرکی.
  • اعتصاب بازاریان و کسبه سایر شهرهای کردنشین از جمله جوانرود، بوکان، سقز، مریوان، مهاباد، سرپل ذهاب و پیرانشهر در حمایت از اعتصاب بازاریان و کسبه بانه.

می :

در ماه می جمعا ۱۰۹۳ مورد اعتراض شكل گرفت. متوسط روزانه حرکتهای اعتراضی در این ماه، ۳۵ مورد بوده است.
در این ماه اعتصاب سراسری کامیونداران با ۶۰۳ مورد اعتراض در ۲۸۵ شهر ایران در صدر جدول اعتراضات قرار گرفت. پس از آن کارگران با ۲۴۹ مورد حرکت اعتراضی قرار گرفتند.
از دیگر اعتراضات مهم در این ماه میتوان به تحصن و اعتصاب معلمان و فرهنگیان در ۳۳ شهر از ۲۱ استان و همچنین اعتصاب چند روزه کسبه و بازاریان تهران و شاهرود و بانه در اعتراض به گرانی ارز و نوسانات قیمتها اشاره نمود.

ژوئن:

در ماه ژوئن جمعا ۴۷۳ مورد اعتراض شكل گرفت. متوسط روزانه حرکتهای اعتراضی در این ماه، ۱۶ مورد بود. در ماه ژوئن کارگران با ۱۱۲ حرکت اعتراضی در صدر جدول و پس از آن سایر اقشار با ۳۳۱ حرکت اعتراضی قرار گرفتند.
در این ماه با دو قیام و حرکت بزرگ اعتراضی مردم ایران در شهرهای تهران و همچنین شهرهای جنوبی کشور در استان خوزستان روبرو بودیم. در تهران بازاریان دست به یک اعتصاب بزرگ و سراسری زدند و به خیابانها آمدند. در خرمشهر نیز مردم در اعتراض به بی آبی خیزش بزرگی را شکل دادند که سایر شهرهای استان خوزستان نیز با آنها همراه شدند. در اعتراضات و خیزش مردم خرمشهر زنان نقش چشمگیری داشتند.

ژوئیه:

در ماه ژوئیه جمعا ۹۷۰ مورد اعتراض، تجمع و اعتصاب در سراسر ایران شکل گرفت. طبق این آمار، در این ماه بطور متوسط روزانه ۳‍۱ اعتراض در ۱۸۷ شهر، منطقه صنعتی و نواحی مختلف در کشور شکل گرفت. کامیونداران در دور دوم اعتصاب سراسری خود با ۵۵۷ حرکت در ۱۴۳ شهر از ۳۱ استان کشور جلودار حرکتهای اعتراضی بودند.
علاوه بر این باید به خیزش مردم در کرج و شهرهای آن اشاره نمود. مردم طی چند روز تظاهرات و درگیری با نیروهای سرکوبگر رژیم اعتراض خود را به گرانی افسارگسیخته نشان دادند. در این اعتراضات مردم رودرروی مأموران سرکوبگر شعار «وای به روزی که مسلح شویم» سر دادند.

 اوت:

در ماه اوت ۶۲۲ حرکت اعتراضی در ۱۳۳ شهر، روستا و منطقه شکل گرفت. اعتراضات بطور متوسط روزانه ۲۰ مورد را شامل شد.
در این ماه کارگران و کامیونداران جلودار اعتراضات بودند.
از جمله مهمترین اعتراضات در این ماه میتوان به نمونه‌های زیر اشاره نمود:
  • اعتصاب کارگران شرکت نیشکر هفت تپه و گروه ملی فولاد اهواز
  • قیام کسبه و بازاریان شهرک امیرکبیر اصفهان( شاپورجدید) کرج و شیراز به قطع مکرر برق
  • اعتراضات مردم مریوان به کشته شدن فعالان محیط زیست در آتش سوزی برخی مناطق بخاطر توپ باران سپاه پاسدران
  • درگیری مردم با نیروهای سرکوبگر انتظامی در ورزشگاه آزادی در تهران در مسابقه فوتبال با شعار مرگ بر دیکتاتور.

سپتامبر:

در سپتامبر، جمعا ۱۳۶۷حرکت اعتراضی در ۲۹۳شهر و روستا شکل گرفت. متوسط روزانه حرکتهای اعتراضی ۴۶ مورد بوده است. کامیونداران سومین دور اعتصاب سراسری خود را در این ماه آغاز کردند و با ۱۰۸۳ مورد اعتراض در شهرهای سراسر کشور در صدر حرکتهای اعتراضی قرار گرفتند.

اکتبر:

در ماه اکتبر براساس اخبار و مطالب گردآوری شده، جمعا ۱۵۳۳حرکت اعتراضی در ۳۲۳شهر، روستا، منطقه تجاری و صنعتی شکل گرفت. بر این اساس بطور متوسط روزانه ۴۹حرکت اعتراضی شکل گرفته است. کامیونداران، کارگران، فرهنگیان و بازاریان و کسبه در صدر حرکتهای اعتراضی این ماه قرار داشتند.
در این ماه همچنین باید به دور اول اعتصاب و تحصن سراسری معلمان در ۱۰۴ شهر ایران اشاره کرد. بازاریان نیز در ۵۷ شهر از ۲۴ استان کشور به مدت ۴ روز دست به اعتراض و اعتصاب زدند.

نوامبر:

در نوامبر، جمعا ۹۱۱حرکت اعتراضی در ۱۷۱شهر، روستا شکل گرفت. بر این اساس بطور متوسط روزانه ۳۰حرکت اعتراضی شکل گرفته است. فرهنگیان در دور دوم اعتصاب خود با ۳۴۸ اعتراض در ۸۱ شهر در صدر جدول اعتراضات قرار داشتند. کامیونداران نیز در دور چهارم اعتصاب خود با ۲۴۶ اعتراض در ۸۰ شهر دست به اعتصاب زدند. در این ماه همچنین باید به اعتراضات گسترده کشاورزان در شهرهای مختلف اصفهان اشاره نمود که با ۴۱ حرکت اعتراضی در پی حق‌آبه خود بودند.

دسامبر:

در دسامبر ۲۰۱۸ جمعا ۵۱۴ حرکت اعتراضی در ۱۰۳ شهر و روستا شکل گرفت. بر این اساس بطور متوسط روزانه ۱۷حرکت اعتراضی شکل گرفته است.در این ماه اعتصاب کارگران گروه ملی فولاد اهواز و کارگران نیشکر هفت تپه در شوش ادامه یافت. پنجمین دور اعتصاب کامیونداران در ۶۲شهر و ۲۷استان شکل گرفت. دانشجویان در اتحاد با کارگران و همچنین بمناسبت روز ۱۶ آذر؛ «روز دانشجو» ۶۳تجمع و اعتراض در ۱۸شهر برگزار کردند. بازنشستگان ۱۹اعتراض و تجمع در ۸شهر برگزار کردند. کشاورزان غرب و شرق اصفهان؛ در اعتراض به عدم دریافت حق‌آبه، دست به چندین تجمع و تحصن و اعتراض زدند.

 

نمودار آماری اعتراضات از دی‌ماه ۹۶ تا دی‌ماه ۹۷

چارت اعتراضات

قیام دیماه ۱۳۹۶ 

قیام دیماه ۹۶ از روز ۷ دی براساس فراخوانی که از قبل اعلام شده بود شکل گرفت. قریب به ۱۰ هزار نفر از مردم مشهد در اعتراض به گرانی تخم مرغ و مایحتاج عمومی، در مقابل ساختمان شهرداری این شهر در میدان شهدا، تظاهرات بزرگی را برگزار کردند.
قیام، با‌ سرعتی خیره‌کننده‌، ۱۴۲ شهر ایران را طی چند روز فرا گرفت. این قیام نشان داد که جامعه ایران انباشته از یک نارضایتی انفجاری است. نشان داد حاکمیت ولایت فقیه، ضعیف‌تر از آن است که تصور می‌شد. نشان داد که انبوه پول‌هایی که پس از برجام به‌جیب آخوندها سرازیر شد، نتوانست بی‌ثباتی نظام را مهار کند و نشان داد که مردم ایران از هر دو جناح حاکمیت بیزارند و سرنگونی تمامیت حکومت را می‌خواهند.
این قیام برخاسته از سه تغییر بزرگ بود:
– دیوار ترس در شهر‌های ایران شکاف برداشت. یک ویژگی جوانان قیام‌کننده، تهور و شجاعت آن‌ها بود. از آن روز تاکنون این آخوندها هستند که از ترس، به‌خود می‌لرزند.
– افسانه قدرت‌مندی سپاه پاسداران خامنه‌ای، باطل شد. این نیروی اهریمنی البته جنایتکار است. اما در برابر نیروی آزادی‌خواهی مردم مات می‌شود. از این‌رو نتوانست از بروز قیام جلوگیری کند. مهم‌تر این که نتوانست مانع گسترش قیام‌ها شود.
– یک نیروی نوجو، رزم‌آور، آزادی‌خواه و برابری‌طلب، از قلب شهرهای رنج‌دیده ایران سربرداشت. این جنبش نشان داد که جامعه ایران از درون خود، نیرویی برای سرنگونی ولایت فقیه دارد.
خامنه‌ای در سخنرانی روز ۱۹ دی خود گفت: «این قضایا سازماندهی شده بود». سازمان مجاهدین آن را به اجرا درآورد. او گفت: مجاهدین «از ماهها قبل آماده بودند» و رسانه‌های مجاهدین برای آن فراخوان داده بودند
ولی فقیه نظام گفت: «در رأس مثلثی که قیام را برانگیخته مجاهدین قرار دارند» و دو رأس دیگر را به‌‌قدرت‌های خارجی نسبت داد.
اما مثلث حقیقی قیام چیز دیگری است. در مثلث قیام، در یک رأس سازمان مجاهدین قرار دارند. رأس دیگر پوسیدگی حاکمیتی است که دیگر قادر به ‌ادامه حکومت نیست و رأس دیگر نارضایتی انفجاری مردمی است که دیگر این نظام را تحمل نمی‌کنند.
در قیام دیماه ۹۶ در مجموع نزدیک به ۸۰۰۰ نفر دستگیر و ۴۵ نفر نیز شهید شدند. شماری از شهدا در زندان و زیر شکنجه به شهادت رسیدند اما دستگاه اطلاعات و قضاییه دیکتاتوری، علت مرگ آنها را خودکشی در زندان اعلام کرد.
شبکه های اجتماعی نقش موثری در اطلاع رسانی اخبار قیام داشتند و برنامه تظاهرات و مکانهای آن در روزهای بعد در شبکه های اجتماعی اطلاع رسانی میشد.
به‌گفته مقام‌های رسمی دفاتر ۶۰ تن از امامان جمعه مورد حمله مردم قرار گرفت.
از مهمترین شعارهای قیام میتوان به شعار «اصلاح طلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا» اشاره کرد که در دانشگاه تهران داده شد و بادکنک اصلاح طلبی قلابی را ترکاند.
برخی از شعارها عبارت بودند از:
وای به روزی که مسلح شویم، میکشم میکشم آنکه برادرم کشت، مرگ بر خامنه ای، توپ تانک فشفه آخوند باید کشته شه، سیدعلی حیا کن مملکتو رها کن، مرگ بر دیکتاتور، اسلامو پله کردن مردمو ذله کردن، نترسید نترسید ما همه با هم هستیم و خامنه ای قاتله؛ ولایتش باطله و ….
برخی انعکاسات شخصیتهای بین المللی :
رودی جولیانی : فکر می‌کنم اکنون خیلی واقعی‌تر می‌توانیم پایان نظام را ببینیم. ما این را می‌بینیم، چون قبلاً آن را در کشورهای تحت‌ستم دیگر تجربه کرده‌ایم. وقتی مردم هر روز به خیابانها می‌ریزند، و در خیابانها روزانه تظاهرات می‌کنند، همان‌طور که در ۱۴۲شهر ایران کردند، به‌رغم این‌که بسیاری کشته می‌شوند، اما بر تعداد آنها افزوده می‌شود و گسترش و تداوم پیدا می‌کند؛ تا جایی‌که اکنون نظام را تهدید به سرنگونی می‌کنند. وقتی چنین می‌شود، آزادی در راه است.
نیوت گینگریچ، رئیس پیشین کنگره آمریکا: من از صمیم قلب باور دارم که ما در سمت درست تاریخ هستیم. من معتقدم که انسانها در همه جا ترجیح می‌دهند که خودشان بر خودشان حاکمیت داشته باشند نه این‌که از یک دیکتاتوری رنج ببرند که از آنها می‌دزدد، آنها را سرکوب می‌کند، آنها را مجازات می‌کند و قوانین خودسرانه وضع می‌کند.
سناتور رابرت توریسلی: ما در کنار مردم در خیابانهای ایران – که برای آزادی می‌جنگند – هستیم. ما برای آزادی ایستاده‌ایم.
قاضی تدپو: روزی مردم ایران خواهند توانست زنجیرهای ولی فقیه را دور بیندازند.
آلخو ویدار کوادراس: این رژیم آینده ای ندارد و در نتیجه حمایتی نیز داخل ایران ندارد.
ایلیانا رزلهتینن : تغییر در راه است، زمان آخوندها و ولی فقیه سر آمده است.

 

اعتراضات کارگری

اعتراضات کارگری در طول سال ۲۰۱۸ در تمامی شهرها گسترش داشت. مجموع اعتراضات کارگری ۱۹۳۳ اعتراض در سال ، بطور متوسط ۱۶۱ اعتراض در هر ماه و ۶ اعتراض در هر روز صورت گرفته است.
کارگران زحمتکش در سراسر ایران بیشترین حرکات اعتراضی را در میان اقشار گوناگون به خود اختصاص داده اند. این اعتراضات در همه شهرها گسترش داشته است. حقوق کارگران پایمال میشود و آنها از حداقل حقوق و مزایای یک کارگر برخوردار نیستند. در برخی کارخانه ها و کارگاهها، کارگرانی وجود دارند که تا بیش از ۱۲ ماه است حقوق دریافت نکرده اند، هیچ قانونی به کار کارگران حاکم نیست و حکومت با آنها مانند بردگان برخورد میکند، آنها حتی امنیت جانی نیز ندارند.
کارگرانی که در سال گذشته بیشترین اعتراضات را داشته اند:

شرکت نیشکر هفت تپه:

کارگران نیشکر هفت تپه در تمام طول سال در خیابان بودند، طولانی ترین اعتصاب آنها به مدت ۲۸ روز به طول انجامید، حکومت وقتی دید آنها کوتاه نمی آیند هفت نفر از نمایندگان کارگران را دستگیر کرد، آقای علی نجاتی همچنان در زندان بسر میبرد.

گروه ملی صنعتی فولاد ایران:

کارگران فولاد اهواز از ابتدای سال، اعتراض و اعتصابات خود را در دور های مختلف شروع کردند که میتوان به طولانی ترین آنها که ۳۸ روز ادامه داشت اشاره کرد، بعد از ۳۸ روز اعتصاب مستمر و بی وقفه و حضور کارگران در خیابان، حکومت اقدام به دستگیری ۴۱ نفر از کارگران کرد که تعدای از آنها همچنان در زندان هستند و خانواده و دوستان این کارگران روزانه در تجمعات اعتراضی مقابل دادستانی و استانداری خوزستان خواستار آزادی دستگیر شدگان میشوند.

کارگران شهردای:

این کارگران از فقیر ترین و محروم ترین قشر کارگری هستند و در سال گذشته به دفعات دست به اعتراض و اعتصاب زده و حقوقشان را مطالبه کرده اند

کارگران راه آهن:

کارگران راه آهن نیز در نوبتهای مختلف طی سال ۲۰۱۸ به خیابان آمده و به مطالبه حقوق خود پرداخته اند.
قابل ذکر است که کارگران در رده های شغلی مختلف، قشری هستند که در طی سال ۲۰۱۸ همیشه در کف خیابان بوده اند و هرگز در برابر ظلم سکوت نکرده اند.
از اصلی ترین شعار کارگران میتوان به شعار «دشمن ما همینجاست دروغ میگن آمریکاست» اشاره کرد که دقیقا رو در روی دجالگری حکومتی است که مخواهد آمریکا را دشمن اصلی جلوه بدهد حال آنکه خودش دشمن ایران و ایرانی است.
این شعار خواست اصلی کارگران را نشان میدهد که مشکل و حل مشکل را در حکومت دیکتاتوری حاکم می‌دانند.
کارگران هفت تپه کارگران فولاد اهواز

اعتصاب کامیونداران

در سالی که گذشت کامیونداران به ۵ رشته اعتصاب دست زدند.
کامیونداران زحمتکش و شریف در اعتراض به گرانی قطعات یدکی، پایین بودن کرایه بار، گرانی لاستیک و مشکلات معیشتی دست به اعتصاب زدند.
دوره های اعتصاب کامیونداران
ویژگی اعتصابات:
اعتصاب سراسری کامیونداران؛ یکپارچه و در اتحاد و هماهنگی کامیونداران در شهرهای مختلف پیش رفته است.
کامیونداران با ایجاد سازماندهی منطقه ای؛ همه راههای مواصلاتی و ورودی و خروجی شهرها را زیر کنترل گرفته و مانع کار کسانی میشدند که پای اعتصاب نمی‌آمدند.
صحنه شکوهمند این اعتراضات، زمانی بود که کامیونداران در جاده ها، رژه میرفتند و یکصدا بوق میزدند و چراغهایشان را روشن کرده بودند.

اقدامات حکومتی:

مقامات حکومتی ابتدا به تهدیدات شفاهی روی آوردند. سپس کامیونهایی که در اعتصاب نبودند، توسط سپاه اسکورت شدند. بعد کامیونهای ارتش را وارد کردند. در نقاطی نیروی انتظامی و گارد ضدشورش با تهاجم به کامیونداران عده ای از آنها را بازداشت کرد.
نیروهای اطلاعاتی و انتظامی از تمامی ترفندهای خود برای سرکوب و خاموش کردن صدای کامیونداران استفاده کردند اما پاسخ نگرفتند.
ابتدا با تطمیع رانندگان و وعده پایین آوردن قیمت لاستیک و حتی توزیع مجانی بین رانندگان سعی در ایجاد دو دستگی کردند، با شکست این توطئه، شروع به دادن اخطار به کامیونداران نمودند و در نهایت هم با تهدید رانندگان سعی در خاموش کردن اعتصاب کردند. جعفری دولت آبادی دادستان عمومی و انقلاب تهران طی بخشنامه ای اعلام کرد:«برخی از مصادیق بستن جاده ها، مصداق ماده ۶۵۳ قانون تعزیرات و قطاع ‌الطریق [راهزنی] است که مجازات بسیار سنگینی برای مرتکبان پیش‌بینی شده‌است». در قانون رژیم بحث راهزنی معادل اعدام است.

حمایتهای داخلی و بین المللی:

اعتصاب کامیونداران، مشکلاتی را برای ارائه بنزین، حمل کالا و … بر روی سایر اقشار و اصناف ایجاد کرد. با وجود شکل گیری صف های طولانی از ماشینهایی که برای زدن بنزین، در شهرهای مختلف به وجود آمده بود، ولی مردم هیچ واکنش منفی نسبت به این اعتصاب سراسری نداشتند. اقشار و اصناف مختلف بیانیه و پیامهایی در حمایت از کامیونداران منتشر کردند.
در همسبتگی با این اعتصاب، تاکسیرانان تعدادی از شهرها اعتصاب کردند. رانندگان اتوبوس شهری، رانندگان کامیونها و تریلی ها دست به اعتصاب زدند.
زندانیان سیاسی و بسیاری از تشکلهای صنفی و سیاسی هم پیامهای حمایت برای اعتصابیون فرستادند.
فدراسیون بین المللی کارگران حمل و نقل ITF با ۱۶.۵ میلیون عضو از سراسر جهان؛ از اعتصاب رانندگان کامیون در ایران حمایت نمود. علاوه بر این کامیونداران در ویرجینیا و رومانی از اعتصاب رانندگان کامیون در ایران حمایت نمودند.
اتحادیه بین‌المللی رانندگان کامیون‌های باری آمریکای شمالی با یک میلیون و ۴۰۰ هزار راننده کامیون‌های باربری در ایالات متحده و کانادا از کامیون‌داران اعتصابی ایران حمایت کرد.

حمایت از اعتصاب کامیوندارانحمایت از اعتصاب کامیونداران ۲

اعتصاب و تحصن سراسری معلمان

معلمان و فرهنگیان طی سال گذشته اعتراضات گسترده‌ای برگزار کردند آنها همچنین دو دور اعتصاب و تحصن سراسری در ماههای مهر و آبان را پشت سرگذاشتند.
فرهنگیان در روزهای ۲۲ و ۲۳ مهر ۱۴۶حرکت اعتراضی در ۱۰۴شهر داشتند.
آنها طبق فراخوان قبلی در اعتراض به وضعیت معیشتی؛ و فضای سرکوب و امنیتی در مدارس دست به تحصن زدند و از حضور سر کلاسهای درس خودداری کرده و در دفاتر مدارس تحصن کردند. این اعتصاب در ۳۳۷مدرسه؛ دبیرستان و هنرستان و در ۱۰۴شهر و در ۲۹استان برگزار شد.
به دنبال فراخوان دیگری، معلمان و فرهنگیان طی روزهای ۲۲ و ۲۳آبان دست به یک اعتصاب سراسری زدند. آنها ۳۴۸حرکت اعتراضی در مدرسه، دبیرستان و هنرستان در ۸۱شهر داشتند.
معلمان در این ۲روز از حضور در کلاسهای درس خودداری کرده و دست به تحصن زدند. آنها در اعتراض به سرکوب و زندانی کردن معلمان، تبعیض علیه فرهنگیان شاغل و بازنشسته، وضعیت وخیم معیشتی، گرانی و تورم افسارگسیخته و کاهش قدرت خرید این قشر، دست به اعتصاب زدند.
در این حرکت اعتراضی، فرهنگیان خواستار آزادی معلمان زندانی و افزایش حقوق خود شدند.
در مدارس اکثر استان ها زنان در صف اول تحصن بودند.

 

اعتصاب و تحصن معلمین

اقدامات حکومتی:

اعتصاب سراسری فرهنگیان در حالی با شکوه برگزار گردید که از روزهای قبل نیروهای امنیتی و حراستی با تهدید و ارعاب تلاش میکردند فعالان صنفی و اعضای شورای هماهنگی را منصرف کنند اما معلمان با همه این مشکلات تحصن خود را آغاز کردند.
به دنبال اعتصاب پیروزمند معلمان آزاده کشور، اطلاعات درمانده خامنه ای تلاش کرد با بازداشت و ارعاب و تهدید شماری از معلمان آزاده میهن، آنها را به تمکین و سکوت وادارد. در خوزستان رژیم تلاش کرد با سوءاستفاده از موبایلِ معلمان بازداشت شده و ارسال پیامهای جعلی از موبایل آنها، اعتصاب معلمان آزاده خوزستانی را دچار وقفه و دست انداز کند اما هوشیاری معلمان آگاه میهن، این توطئه را خنثی کرد.
مطابق با آنچه که بیانیه کانون صنفی معلمان کشور بیان کرد در این اعتصابات دست‌کم ۳۰فعال صنفی بازجویی شده و برای بیش از ۵۰تن از آنان پیامهای تهدیدآمیز ارسال شده و حداقل ۱۲معلم نیز بازداشت شدند.

حمایتهای مردمی

در تعدادی از مدارس، دبیرستانها و هنرستانها، دانش آموزان هم در همراهی با معلمان و استادان خود، در اعتصاب شرکت کردند.
در برخی از شهرها از جمله مریوان، شیراز، سنندج، ابراهیم آباد و اصفهان، دانش آموزان با آمدن به حیاط مدارس، یا در کلاسها، دستنوشته هایی را که در آنها خواسته های معلمانشان را منعکس میکرد، به دست گرفتند. در شیراز هم دانش آموزان پسر، کلاسها را تعطیل کرده و به خانه هایشان رفتند.

 

اعتصاب بازار:

در تیرماه سال جاری، بخش بزرگی از بازاریان تهران در اعتراض به رکود حاکم بر بازار، نوسان بی‌سابقه نرخ ارز و کمبود مشتری ناشی از گران شدن قیمت‌ها دست از کار کشیدند و به تجمع و راهپیمایی پرداختند. حرکت اعتراضی بازاریان پایتخت در تاریخ دوشنبه ۴ تیرماه، پس از تجمع فروشندگان موبایل در پاساژ علاءالدین و بازار چارسو در تهران صورت گرفت.
همچنین مغازه داران خیابان‌های مولوی، شوش، چهارراه سپه سالار و اسلامبول نیز به دیگر بازاریان و کسبه معترض پیوستند.
در شهریار، کرج، قشم، بندرعباس و مشهد مردم در اعتراض به گرانی به خیابان آمده و مغازه‌داران دست به اعتصاب زدند.
در ماه مرداد نیز اعتصاب بازاریان در برخی شهرستان‌ها شروع شد و تصاویری از مغازه‌های بسته در بازار طلا و جواهرات تبریز، بازار ماشین آلات اصفهان و مغازه‌ها و فروشگاه‌های خیابان قزوین در کرج در شبکه‌های اجتماعی منتشر گردید. همچنین اعتصاب بازاریان در شهرهای رشت، بندرعباس، قشم، و شهریار گزارش شد.
مردم، کسبه و کارگران در اصفهان با آتش زدن لاستیک خیابان‌ها را بستند. در شاهین شهر اصفهان گروهی از زنان معترض در تظاهرات، شعار همشهری باغیرت، حمایت حمایت سر دادند. در گوهردشت کرج مردم دست به اعتراض و تظاهرات زدند و یک موتورسیکلت نیروهای انتظامی را به آتش کشیدند.
مردم و بازاریان معترض در این تظاهرات و اعتراض‌ها با سردادن شعارهای سیاسی مانند مرگ بر خامنه‌ای و سید علی حیا کن مملکت رو رها کن، شخص خامنه‌ای را مورد هدف قرارداده بودند.

اقدامات حکومتی:

طی این اعتراضات تعداد زیادی از معترضان دستگیر شدند. در روز دوشنبه ۴ تیر ۹۷، عباس جعفری دولت‌آبادی، دادستان تهران از دستگیری تعدادی از «محرکان اصلی» تعطیلی و اعتراضات بازار تهران خبر داد.
گزارش‌هایی از درگیری‌های نیروهای انتظامی و لباس شخصی‌ها با معترضان وجود داشت.
در اعتراضات مرداد ماه بازاریان، نیروی انتظامی با حمله به تظاهرکنندگان و پرتاب گاز اشک‌آور سعی در متفرق کردن معترضین داشت. طی این اعتراضات نیروهای ضدشورش با ضرب شتم مردم و استفاده از گاز اشک آور و تفنگ پینتبال سعی بر سرکوب تجمعات مردمی داشتند و در مقابل، مردم نیز با سنگ اقدام به پاسخگویی علیه نیروهای ضدشورش کردند.
در برخی از ‌شهرهای ایران همچون قزوین، تبریز و … جو امنیتی حاکم بود و نیروهای ویژه، شماری از معترضین را دستگیر کردند.
طی این اعتراضات یک هموطن اهل کرج بدست نیروهای ضدشورش به شهارت رسید و همزمان با تأیید مرگ وی، در کرج اعلام حکومت نظامی کردند.

اعتصاب بازاریان کردستان:

این اعتراضات از روزهای ابتدایی فروردین ماه آغاز شد اما به مرور زمان گسترده‌تر شد. به طوری که برخی گزارش‌ها حکایت از آن داشت که بازاریان شهرستان‌های مریوان و سقز نیز با بستن مغازه‌ها و پهن کردن سفره خالی به این اعتصاب پیوستند. این حرکت اعتراضی نسبت به بسته‌شدن مرزهای کولبری در استان‌های غربی بود.
همچنین در شهریور ماه نیز اعتصابات سراسری در شهرهای مختلف کردستان شکل گرفت. دلایل این اعتصاب علاوه بر مسائل اقتصادی و معیشتی اعتراض به اعدام سه زندانی سیاسی کرد و حمله موشکی سپاه پاسداران به مقر حزب دموکرات کردستان عنوان شده‌است.

 

اعتراضات کشاورزان:

روز ۱۸ اسفند ۹۶ (مارس ۲۰۱۸) تجمع بزرگ کشاورزان و مردم ورزنه، زیار، بن رود، اژیه و سپس در اصفهان، در اعتراض به عدم دریافت حق آبه و مسدود کردن مسیر آب زاینده رود صورت گرفت.
هزاران نفر از کشاورزان ورزنه و دامداران شرق اصفهان، در پاسخ به فراخوان قبلی در اعتراض به قطع حق‌آبه کشاورزیشان از طرف عوامل وابسته به دولت، در ادامه اعتراضات و تجمعات روزهای گذشته، به سمت محل پمپاژ آب ورزنه (به طرف یزد) شروع به راهپیمایی کردند.
کشاورزان تراکتورهای خود را همراه برده و در دو طرف جاده مستقر کرده بودند. تعدادی از کشاورزان هم سوار بر موتور به محل آمده بودند. عده ای از کشاورزان کفن پوشیده بودند که روی تعدادی از آنها نوشته شده بود:
«ما ایستاده ایم تا آخرین قطره خونمان».
در ماه آوریل ۲۰۱۸  (۲۵ اسفند ۹۶)  کشاورزان ورزنه و اصفهان تجمع و اعتراض کردند. این تجمعات به حضور کشاورزان در مصلی و پشت کردن به امام جمعه اصفهان و شعار «پشت به دشمن؛ رو به میهن» رسید.
در دهستان شاتور در استان اصفهان کشاورزان خشمگین اقدام به تخریب تأسیسات پمپاژ زاینده رود کردند.
این اعتراضات تا روز ۲۹ اسفند ماه ادامه پیدا کرد. در ورزنه در آستانه تحویل سال ۹۷ کشاورزان در کنار تراکتورهایشان جشن گرفتند. آنها سفره هفت سینی چیدند که عبارت بود از:
یک ماهی مرده روی خاک داخل بلور گذاشته اند و نوشته اند) غارتگران آب را از من گرفتند. در یک سینی قرآن کریم با علف خشک گذاشته اند و زیرآن نوشته اند:‌ سبزی جای خود را به کویر داد. یک ظرف ساچمه گذاشتند به این معنی که پاسخ کشاورزان و خواسته آب آنها را با ساچمه دادند. تعدادی سنگ گذاشتند که یعنی پاسخ خواسته ما را با سنگ دادند. آنها یک پلاکارد هم زده بودند که روی آن نوشته شده بود:
«تاکی قرار است نان در خون ما بزنید و تناول کنید».
سفره هفت سین کشاورزان
در ماه سپتامبر ۲۰۱۸ در پی عملی نشدن وعده هایی که کارگزاران حکومت به کشاورزان استان اصفهان داده بودند، چندین روز متوالی در برخی شهرها و روستاهای شرق اصفهان، تجمعاتی توسط کشاورزان و تراکتورداران برگزار شد.
در ماه اکتبر و نوامبر ۲۰۱۸  نیز مجددا کشاورزان در شهرهای مختلف استان اصفهان بارها به همین موضوع اعتراض کردند، همچنین کشاورزان در ورزنه تعداد ۲۰تیر برق مربوط به پمپاژ آب را انداختند.

اعتراضات کشاورزان

اقدامات حکومتی:

پاسخ حکومت به کشاورزان برای حق‌آبه؛ باتوم، گارد ضدشورش و حمله به آنان بود. کشاورزان بارها مورد حمله گارد ضدشورش و ضرب و شتم از طرف آنها قرار گرفتند. وقتی کشاورزان از حقشان کوتاه نیامدند و مقاومت کردند؛ گلوله و گاز اشک آور پاسخ آنها بود.
در اثر این حملات حداقل ۷ نفر از جوانان و نوجوانان کشاورز به شدت زخمی شده و به بیمارستانها و درمانگاهها منتقل شدند.

اقدامات مردمی:

عده زیادی از مردم ورزنه برای دفاع از کشاورزان بیدفاع؛ به محل شتافتند. آنها شعار میدادند: «نترسید؛ نترسید؛ ما همه با هم هستیم».
کشاورزان شعار میدادند:‌ «حتی اگر بمیریم؛ ‌حقمونو میگیریم»
همزمان مردم و کشاورزان در شهرهای زیار و اژیه نیز در اعتراض به مشکل آب دست به اعتراض زدند و با عوامل حکومتی درگیر شدند. در اژیه مردم در تاریکی شب با عوامل انتظامی درگیر شده و لاستیک آتش زده و به سمت آنها پرتاب می کردند که باعث شد نیروهای انتظامی عقب نشینی کنند.
در اصفهان مردم در حمایت از کشاورزان معترض راهپیمایی کردند. آنها در راهپیمایی خود در مقابل دفتر عضو مجلس ارتجاع از اصفهان تجمع کرده و فریاد میزدند:‌ «مسئول بی لیاقت؛ استعفاء استعفا».
در ادامه این اعتراضات مردم و کشاورزان ورزنه بخشداری ورزنه را بستند و برای آزادی کشاورزان معترضی که روزهای گذشته دستگیر شده اند، اقدام به تجمع نمودند.

سخن پایانی :

از قیام دیماه ۹۶ تا کنون تظاهرات و اعتراضات در شهرهای ایران خاموش نشده و تا پیروزی نهایی ادامه خواهد یافت.
خانم مریم رجوی طی پیامی گفتند:
«اعتراضات، تظاهرات و خیزش‌های اقشار مختلف مردم دوشادوش كانون‌های شورشی تا پیروزی نهایی ادامه می‌یابد.»

 

 

 

 

 

 

 

 

پاسخ بدهید

ایمیل شما ظاهر نمی شود