پای صحبت و اعتراض سیل زدگان در لرستان

0

پای صحبت و اعتراض سیل زدگان در لرستان

سیل همه ایران را فرا گرفت

  • در بهار امسال فاجعه سیل فاجعه سیل سرتاسر وطن را غرق در ماتم و اندوه کرد.
  • کیست که صحنه های فرو ریختن خانه و کاشانه مردم را ببیند و قلبش از جا کنده نشود؟
  • آیا چنین ابعادی از ویرانی و خسارت قابل پیشگیری و اجتناب بود؟
  • آیا پس از وقوع فاجعه، میشد کاری کرد یا نمیشد؟ بله اگر امکانات سپاه و ارتش و دولت در اختیار ملت قرار می گرفت همه چیز فرق می کرد.
  • پس از وقوع فاجعه میشد کارهای زیادی انجام داد. میشد زندگی و جانهای بسیاری را نجات داد.

پای صحبت چند هموطن سیلزده لرستانی:

جوان: من یتیم هستم تنها چیزی که برای من به ارث رسیده  است همین مغازه که در پشت سرم مشاهده میکنید که تخریب شده است دیگر چیزی ندارم خانه برادرم هم تخریب شده است که آنها هم در چادر زندگی میکنند پلها دیگر ارتباطشان قطع شده است و نمی توانیم با روستاهای اطراف ارتباط برقرار کنیم

جوان دوم: دیگر پلی وجود ندارد هیچ راه ارتباطی باقی نمانده است مردم یکی آنطرف جاده است یکی هم این طرف جاده هستند هیچ راه ارتباطی باقی نمانده است پلها را همه را آب برده است و هیچ پلی باقی نمانده است خیلی جاها اصلا معلوم نیست که  اینجا یک پل بوده است  اگر یک بچه ای دستش بشکند هیچ راهی نیست که به درمانگاه برود هیچ راهی نیست مردم گرسنه هستند چیزی ندارند نه خانه نه هیچی برایش نمانده است همینجا که ما هستیم یک خانه بوده است الان هیچی نیست و تنها دارایی این فرد بوده است تنها داراییش اینجا بوده است

پیرمرد سیل زده: روز ۱۲ فروردین سیل این منطقه را فرا گرفت وتا ساعت ۸ صبح همه خانه ها رفتند زیر آب و مردم آواره کوه وبیابان شدند و هرچه با هلال احمر تماس میگرفتند و مسولین مربوطه در استان لرستان  وخرم‌آباد تماس میگرفتند هیچ کس جوابگوی تلفن های مردم نبود یا قطع میشدن یا ارتباط هیچی برقرار نمیشد بعضی از مردم چربی خون بعضی مرض قند داشتندبدون هیچ دارو وقرصی توی کوه آواره بودندهیچ مسولی نیامده است بپرسد که جریان شما به کجا ختم شده  است  اینها وقتی جمع میشوند دور همدیگر هی میگویند پدافند غیر عامل فکر میکنند ما حالی مان نمیشه.

پاسخ بدهید

ایمیل شما ظاهر نمی شود