در رثای قدیمی‌ترین مجاهد خلق، محمد سیدی کاشانی

0 70

بعد از فوت مجاهد صدیق محمد سیدی کاشانی «بابا»، دوستان زیادی با پیامها و نامه‌های بسیار زیباشون ما رو غرق در شگفتی کردند، با کلام شیوا و زیباشون و با شعرها و سروده‌هاشون یاد این مجاهد نستوه رو زنده کردند. 

در اینجا به قسمت کوچکی از این پیامها اشاره میکنیم. 

 

نامه دوستی از تهران:  نمیدانم در نگاهش چیست؟ ایمان و صداقتی که دارد بی نظیر است حتی در عکس هم این ایمان و صداقت دیده میشود. لعنت بر خمینی و خامنه ای که اینقدر از مجاهدین دروغ گفتند و اینقدر لجن پراکنی کردند. در نگاه بابا صفا موج میزنه بعد رژیم چه حرفایی سرشون میزنه. آدم با یکبار دیدن عکسش شیفته اش میشه، چه برسه به دیدن خودش!! روحش شاد و انتقامش رو میگیریم.

نامه یک هموطن از شیراز : چقدرسازمان خوبه، او (بابا)  از اولین افراد سازمان بود و اینقدر گمنام، الان اگه رژیم بود انتظار داشت در رأس امور قرار بگیره ولی مجاهدین اونقدر متواضعن که اصلا این چیزها براشون رنگی نداره. واقعا مجاهدین اسطوره استقامتن نهایت امید و فداکاری هستن و این فداکاری رو از برادر مسعود و خواهر مریم آموختند آموزگارانی که اول خودشون فدا کردن و بعد به مجاهدینشون آموختند.

دوستی از مشهد: این شعر رو تقدیم میکنم به شهید راه آزادی : محمد سیدی کاشانی؛

غم ما غم نیست ، غم ما بار غم هاست .          بار غم ، بار هزاران رخ بی رنگ به رخسار

بار صد چشم به در دوخته است.                     بار امید هزاران شب تاریک و بدون سحر است .

سخن از آتش باید گفت                                    رنگ رخسار به آتش سرخ است .

غم و غمبار به آتش زیباست .                           من نمی اندیشم ،

من نمی اندیشم ، جز به فردای شب تاریکم.    من نمی اندیشم ، جز به رنگ مس و باروت .

من نمی اندیشم ، جز به میدان نبرد .               سخن از ماندن و ماندن ها نیست …

سخن از رفتن هم نیست ؟!

سخن اینست :

که خاکستر تو ، تخم رزم آور دیگر باشد.        سخن از ماندن وماندن ها نیست،

سخن از تاثیر است،                                       سخن از شاهد هاست

نامه یک هموطن از اراک: مجاهد والا مقام محمد سیدی کاشانی با مقاومت در مسیر مبارزه و ایستادگی در طول سالیان سرفرازانه پر کشید و جاودانه شد خوشا به سعادت‌اش، واقعا درود درود.

نامه یک دوست: از طرف خودم و خانواده ام اين مصيبت را به شما و تمام  آزادگان جهان تسليت عرض ميكنم خصوصا مجاهدين بزرگوار.

نامه دوستی از آبادان: تسلیت میگم، خیلی متاسف شدم، روحش شاد و راهش پر رهرو باد, واقعا از دست دادن چنین مجاهدان شجاع و دلیری دردناکه واقعا حیف، خدا رحمتشون کنه  و روانشان  شاد.

دوست دیگری از تهران: آری کاش خامنه ای میمرد….  شنیدم متاسف شدم که این عزیزان روز سرنگونی را ندیدند وکوچ کردند. مرگ برای همه هست ولی مرگ زمانی سخت میشه که نتیجه سالها مبارزه را نبینی، روانش شادویادش گرامی باد، افسوس که به آرزویش نرسید ولی میدونم خوشحاله که یارانش به هدف میرسند…

دوستی از مشهد: سلام! خبر خیلی سنگین است، مجاهدین خلق تسلیت ………
مقاومت ایران یکی از یاران صدیق ودیرین خویش را از دست داد …. سیه بپوش برادر ………سیه بپوش برادر .  شاید باورتان نشود ساعت دو که خبر فوری از کانال مجاهدین را دیدم برای آن یار سفر کرده به گریه نشستم .

دوستی از اهواز: تسلیت عمیق مرا به همه بچه ها برسانید، از دست دادن چنین انسانهایی خیلی سخت و ناگوار است.

پاسخ بدهید

ایمیل شما ظاهر نمی شود