خواست مردم در اعتراضات نسبت به سقوط ارز چیست؟

0 197

خواست مردم در اعتراضات نسبت به سقوط ارز چیست؟
بحران ارز به وخامت بی‌سابقه‌یی رسیده است. ناظران بین‌المللی این وضعیت را به‌عنوان نمودی از فروپاشی اقتصاد ایران مورد توجه قرار داده‌اند.
روز ۷مرداد با شروع کار رئیس‌کل جدید بانک مرکزی، قیمت دلار از ۱۰هزار تومان گذشت و به فاصله یک ساعت به ۱۱۲۰۰تومان رسید و بعد از آن هم این سیر صعودی متوقف نشد و به گفته‌ تلویزیون خود رژیم به‌طور ساعتی بالا می‌رود.

در شرایط کنونی دولت روحانی در حالت فلج کامل است
واقعیت این است که آخوندها در مقابل این بحران وخیم هیچ چاره‌یی ندارند. باند روحانی تبلیغ کرده بود که با رفتن سیف از بانک مرکزی و آمدن همتی، مهره جدید، اوضاع بهبود خواهد یافت. اما نفرات همسو با خود روحانی مثل زیباکلام اذعان کردند که «ابعاد بحران و ناکارآمدی اقتصادی آنقدر عمیق و گسترده است که اگر تمامی وزرای روحانی هم تغییر کنند و اگر به جای نوبخت و کرباسیان، اقتصاددانانی چون «کینز» و «ریکاردو» و «آدام اسمیت» مسئول تیم اقتصادی دولت بشوند، چیزی عوض نمی‌شود».

پیامدهای پرش نرخ ارز:
پیامد بلافصل پرش نرخ ارز آن هم به این صورت این است که:
اولاً قدرت خرید مردم به نصف و یک‌سوم کاهش پیدا کرده.
ثانیا این وضعیت برای صاحبان سرمایه خرد و کسبه و بازاریان عادی این است که ارزش سرمایه‌شان به نصف یا یک‌سوم کاهش یافته و بسیاری از آنها به خاک سیاه نشسته‌اند.
ثالثا و از آن طرف، پولهایی که این طوری یک‌شبه از جیب مردم خارج شده و نانی که از سفره کارگران و زحمتکشان ربوده شده، در مقابل رفته به جیب معدودی کلان‌سرمایه‌داران و کلان‌غارتگران مرتبط با رژیم و با نهادهای قدرت، یعنی همان ۴۰۰، ۵۰۰نفری که یکی از اقتصاددان‌های رژیم(راغفر) اخیراً گفت تمام اهرم‌های سیاسی و اقتصادی را در تمام سالهای حاکمیت رژیم آخوندی به دست داشته‌اند و به دست دارند.

ایجاد شورش های اجتماعی
اما معنی این وضعیت یا نتیجه این وضعیت در گام بعد، طغیان‌های محتوم و به گفته مهره‌های خود رژیم شورشهای نان و شورش ارتش گرسنگان است.
در اولین واکنش، بازاریان در تهران، اصفهان، شهر ری، تبریز، قشم، کرج، بندرعباس، رشت،‌ شهریار و سایر شهرهای کشور دست به اعتصاب زدند. نیروی انتظامی در وحشت از خیزش کسبه و بازاریان تهران یکانهای سرکوبگرش را در اطراف بازار و مراکز فروش ارز مستقر کرد
همچنین کامیونداران که شریان اصلی اقتصاد در دست آنهاست در بسیاری از شهرهای ایران دست به یک اعتصاب سراسری زدند.
از سوی دیگر روز ۹ دی شهرهای کرج، اصفهان، شیراز و رشت دست به تجمع و تظاهرات زدند.
ویژگی همه این تظاهرات ها این است که شعارها خیلی زود از شعارهای صنفی به شعارهای ضد حکومتی و سیاسی تبدیل می شود چرا که مردم می دانند عامل و مسبب همه این مشکلات نه این مسئول و آن مسئول، بلکه کل این نظام است و این مشکلات فقط با تغییر تمامیت نظام حل و فصل خواهد شد

آیا شورش‌های اجتماعی مهارشدنی هستند؟
تمامی کارشناس‌ها به نوعی به شورش‌های محتوم اجتماعی و شعله‌کشیدن قیام اشاره می‌کنند.
اکنون که بحران اقتصادی بیش از هر زمان دیگر معیشت و ادامهٔ حیات مردم را تهدید می‌کند؛ سرکوب قادر به جلوگیری از قیام و خاموش کردن شعله‌های آن نیست؛ بلکه درست برعکس هر اقدام سرکوبگرانه رژیم آتش خشم مردم به‌جان آمده را شعله‌ورتر می‌کند.
وضعیت آن‌چنان انفجاری است که روز دوشنبه ۸مرداد علی لاریجانی در نشستی تحت عنوان شفاف‌سازی و سالم‌سازی اقتصاد اعتراف کرد و گفت:‌ «نکته‌ای که در ذهن‌ها یک مقدار وجود داره این هست که شرایط آینده کشور چی میشه؟»
در فضای مجازی نیز جوانان بصورت گسترده به شورش و اعتراض فراخوان می دهند
در خیابان، شعارها هرلحظه رادیکال تر می شود
شعارهای مرگ بر دیکتاتور و وای به روزی که مسلح شویم
شعار دشمن ما همینجاست دروغ میگن آمریکاست و همچنین
شعار تاریخی و پر محتوای اصلاح طلب اصولگرا دیگه تمومه ماجرا
بیانگر خواست مردم برای تغییر این رژیم است
مریم رجوی طی پیامی به‌دنبال بحران سقوط ارزش ریال و اعتصاب بازاریان، یگانه راه نجات اقتصاد ایران را در سرنگونی رژیم آخوندی دانست و گفت:
آخوندها برای مهار این اوضاع آشفته راه‌‌حلی ندارند. تمام طرح‌ها و تدابیر رژیم شکست خورده است. نه جابه‌جایی‌ مهره‌ها در رأس بانک مرکزی، نه دستگیری بازاریان، نه دروغ‌پراکنی و ظاهرسازی هیچ‌کدام اثر ندارد.
اقتصاد در حال فروپاشی ایران نجات پیدا نمی‌کند؛ مگر با سرنگونی رژیم. چاره کار گسترش قیام‌ها برای به‌زیر کشیدن ام‌الفساد چپاول و ویرانی است. جوانان دلیر و قیام‌‌آفرین و کانون‌های شورشی را به‌ حمایت از اعتصاب بازاریان فرامی‌خوانم. همان‌طور که مسعود گفته‌ است: «حرف آخر را مردم ایران با کانون‌ها و شهرهای شورشی و ارتش آزادی‌بخش ملی می‌زنند».

پاسخ بدهید

ایمیل شما ظاهر نمی شود