نگاهی سریع به اعتراضات ایران در سال ۹۶

0 116

اعتراضات ایران در سال ۹۶
در سال ۱۳۹۶ بطور کلی ۵۷۶۲ مورد اعتراض صورت گرفت یعنی به طور میانگین ۴۸۰ مورد حرکت اعتراضی در هر ماه و ۱۶ حرکت اعتراضی در هر روز .

اصلی‌ترین اعتراضات سال ۹۶
قیام دی ماه:
قیام دی ماه ۹۶ در ۱۴۲ شهر ایران، سال ۹۶ را از سال‌های دیگر متمایز می‌کند. جرقه این قیام روز ۷ دی ماه در اعتراض به گران شدن تخم مرغ در مشهد زده شد و به فاصله یک ساعت بعد از شکل گیری تجمعی بزرگ، به شعارهای سیاسی و شعار «مرگ بر خامنه‌ای» رسید.

طی قیام دی ماه ۹۶، مجموعا ۳۴۰ تظاهرات و اعتراض شکل گرفت. این قیام خاموش نشده و کماکان زنده است و می‌شود ادامه آن را در شعارنویسی و دیوارنویسی‌های گسترده با شعار محوری «مرگ بر خامنه‌ای» در اقصا نقاط ایران دید.

اعتراضات کارگران:
در سال ۹۶، مجموعا ۱۹۴۸ مورد اعتراض کارگری در حدود ۶۰ شهر و مرکز صنعتی ثبت شده است که عمده اعتراضات این سال را شامل می‌شود. بطور متوسط در هر ماه ۱۶۲ اعتراض و در هر روز حداقل ۵ اعتراض کارگری وجود داشته است که به دریافت نکردن حقوق از چند ماه تا ۲ سال، عدم دریافت مزایا، بیمه، اضافه کاری، سنوات کاری، نداشتن امنیت شغلی، واگذاری کارخانه یا شرکت به بخش خصوصی، تعدیل کارگران بعد از خصوصی سازی کارخانه و یا شرکت، بکارگیری کارگران غیر بومی، اخراج از کار و… تا خواسته‌های سیاسی مانند اعتراض حضوری به حسن روحانی در خصوص بیکاری خود، محکوم کردن بازداشت فعالین کارگری، اعتراض به سفر روحانی به عسلویه و سنگ زدن به ماشین او در محوطه معدن یورت، محکوم کردن حکم شلاق برای فعالین کارگری و… بود.

برجسته ترین اعتراضات کارگری شامل موارد زیر هستند:
تجمع، اعتراض و راهپیمایی چندین روزه کارگران کارخانه آذر آب و کارخانه هپکو در اراک
اعتصاب و تجمع کارگران کلیه قسمت‌های شرکت کشت و صنعت نیشکر هفت تپه در شوش
اعتصاب، تجمع و راهپیمایی ۲۷ روزه کارگرا گروه صنعتی فولاد اهواز
تجمع یک ماهه رانندگان شرکت واحد عضو پروژه سپیدار ۲ و ۳ در تهران

اعتراضات غارت شدگان:
در سال ۹۶ مجموعا ۹۵۶ حرکت اعتراضی توسط غارت شدگان موسسات مالی مختلف ثبت شده است که بطور متوسط ۸۰ تجمع در ماه می‌شود.

بحران موسسات مالی غیر مجاز از قبیل کاسپین، آرمان (البرز ایرانیان)، پدیده شاندیز، افضل توس، ثامن الحجج و… که عموما توسط بانک مرکزی تأیید شده بودند، از اواخر سال ۹۵، منجر به شکل گیری تجمعات گسترده و سراسری غارت شدگان این موسسات که عموما از قشر بازنشستگان، فرهنگیان، کارمندان ادارات و… هستند شد.

این تجمعات که زنان نقش بسیار فعال و تأثیرگذاری در آنها داشتند، با گذشت زمان شکل منسجم‌تر، رادیکال‌تر و سیاسی‌تری به خود گرفتند. در آبان ۹۶، غارت شدگان موسسات مالی کاسپین، آرمان و افضل توس در تهران دست به تمعی ۴۰۰۰ نفره زده و خواستار بازپرداخت سپرده‌‌های به غارت رفته خود شدند.

اعتراضات بازنشستگان:
مجوعا ۱۵۷ اعتراض توسط بازنشستگان کشوری و لشگری در سال ۹۶ صورت گرفت که در این اعتراضات نسبت به پائین بودن سطح حقوق بازنشستگی و عدم دریافت به موقع حقوق و سایر مزایای بازنشستگی اعتراض کردند.
بزرگترین این تجمعات، تجمع هزاران نفر از بازنشستگان در تهران در مرداد، شهریور، مهر و آذرماه بودند.

همچنین بازنشستگان شرکت های نیشکر هفت تپه در شوش و گروه ملی فولاد اهواز در اسفند ماه ۹۶ طی چند روز دست به تجمع و اعتراض زدند.

اعتراضات فرهنگیان:
در سال ۹۶ مجموعا ۱۵۱ اعتراض توسط فرهنگیان صورت گرفت یعنی بطور متوسط ۱۳ تجمع در هر ماه.  فرهنگیان نسبت به دریافت نکردن حقوق معوقه و مزایا، تبدیل نشدن وضعیت استخدامی و استخدام شدن افراد غیر بومی اعتراض داشتند. آنها همچنین دستگیری فعالین فرهنگی اعتراض کردند.

اعتراضات دانشجویان:
بطور میانگین دانشجویان در هر ماه ۲۱ تجمع اعتراضی انجام دادند که در کل ۲۵۷ حرکت اعتراضی در سال ۹۶ می‌شود.
اعتراضات دانشجویان از مسائل صنفی از قبیل کیفیت پائین غذا، مشکلات خوابگاه، کاهش وامهای دانشجویی و افزایش شهریه ها و… به موضوعات پایه‌ای تر مانند اعتراض به محرومیتهای تحصیلی اقلیت‌های قومی و مذهبی و مسائل سیاسی از قبیل حمایت از کارگران کارخانه‌های آذرآب  و هپکو اراک، اعتراض به انتصاب فامیلی در دانشگاه‌ها و اخراج استادان و… رسید.

مشخصات مراسم ۱۶ آذر سال ۹۶، با کیفیت و کمیت متفاوتی برگزار شد و دانشجویان فعال‌تر و سیاسی‌تر نسبت به سال‌های گذشته در آن شرکت کرده و با شعارهای سیاسی و یک‌دست خود، سیاست‌های حکومت را به نقد کشیدند.

از اعتراضات برجسته و هماهنگ دانشجویان می‌توان به اعتراض نسبت به معرفی منصور غلامی به عنوان وزیر پیشنهادی علوم با شعار «وزیر انتصابی نمی‌خوایم» توسط دانشجویان دانشگاه‌های پلی‌تکنیک، علامه طباطبایی، علم و صنعت و دانشگاه هنر تهران، فردوسی مشهد، سمند تبریز و دانشگاه قزوین نام برد.

اعتراضات سایر اقشار:
در سال ۹۶ مجموعا ۱۵۹۵ مورد اعتراض سایر اقشار صورت گرفت که بطور میانگین ۱۳۳ تجمع در ماه و ۵۳ تجمع در روز می‌شود. بسیاری از این تجمعات که با شعارهای صنفی شکل گرفتند به سرعت سیاسی شده و براساس فراخوان‌های منتشر شده در اینترنت صورت گرفتند.

اصلی‌ترین این اعتراضات شامل تجمع و اعتراضات گسترده و دنباله‌دار کشاورزان ورزنه در اسفندماه ۹۶، تجمع دراویش گنابادی و درگیری آنها با مأموران یکان ویژه، اعتراضات مردم شهرهای ارومیه، کرمانشاه و تبریز در سفرهای انتخاباتی حسن روحانی، اعتصاب بازاریان شهرهای بانه، پیرانشهر و مریوان، اعتصاب سراسری پزشکان در ۱۱۵ شهر، تجمع ۲۰۰۰ نفره متخصصان رادیولوژی، استاتید دانشگاه و رزیدنتهای رادیولوژی، تجمع زلزله‌زدگان، اعتراضات بازاریان و لنج‌داران بندر دیلم، گناوه و بوشهر، اعتراضات خانواده‌های جان باختگان کشتی سانچی و کسبه پلاسکو، تجمع و درگیری در بانه در اعتراض به کشته شدن ۲ کولبر توسط نیروهای مسلح می‌شوند.

لازم به ذکر است گزارش تنظیم شده بر اساس آمار منتشر شده و گزارشات بدست آمده می‌باشد و قطعا در برگیرنده کل حرکت‌‌های اعتراضی صورت گرفته نیست. ولی آنچه مسلم است، شرایط ملتهب جامعه، با گذشت زمان به سمت شعله‌ور شدن می‌رود و همچنان که اثبات شده است، اعتراضات نه تنها کمتر نشده بلکه جنبه سازمان‌یافته‌تر، منسجم‌تر و سیاسی تر به خود خواهند گرفت.

مردم ایران در همه اقشار و طبقات، از ظلم و ستم ۴۰ ساله به ستوه آمده است و این روند سر باز ایستادن ندارد. بی‌شک در سال ۹۷ شاهد افزایش هرچه بیشتر اعتراضات مردمی در ایران خواهیم بود.

پاسخ بدهید

ایمیل شما ظاهر نمی شود